Kilkanaście lat temu, jeszcze na aplikacji, dość mocno interesowałem się zarządzeniem przedsiębiorstwami. Właściwie więcej czytałem o książek kierowaniu spółkami czy organizacji firmy, niż komentarzy prawniczych. A książki Petera Druckera (to taki guru zarządzania) to czytałem nawet po kilka razy. Ale na szczęście aplikację skończyłem w wynikiem bardzo dobrym.

Pozostałością z tamtego okresu są dobrze opanowane zasady zarządzania, co pozwala mi łatwo komunikować się z kierownictwem spółek. No i pozostał mi sentyment do literatury z tego zakresu. Dlatego z zaciekawieniem przejrzałem wakacyjny numer Harvard Business Review Polska, zawierający wiele interesujących poglądów na to jak będzie wyglądał kapitalizm za kilka lat.

Szczególnie ciekawy był artykuł pt. „Era kapitalizmu zdominowanego przez klientów” autorstwa Rogera Martina. Autor na przykładzie analizy Johnson & Johnson oraz Procter & Gamble opisuje „nową erę” nowoczesnego kapitalizmu: erę kapitalizmu zdominowanego przez klientów.

Pierwsza era – era menedżerów – zaczęła się w 1932 r., by w 1976 r. ustąpić erze akcjonariuszy. Teraz zaś najważniejsi mają być klienci. I autor popiera tezę argumentami biznesowymi, rachunkowymi i społecznymi. Ale nie martw się, nie chodzi mi wcale o polemikę z tym tekstem. A o co w takim razie?

Ano pomyślałem, że moim Klientem jesteś Ty, czytelniku tego bloga. I dlatego warto poznać Twoje oczekiwania co do tematyki wpisów.

Postanowiłem więc zapytać Ciebie, jakie kwestie dotyczące dochodzenia wierzytelności mógłbym na blogu poruszyć? Jakie sprawy sprawiają Ci problemy w sądzie czy podczas egzekucji? Z czym masz największe kłopoty? Co mogę Ci wyjaśnić? Co w praktyce Ci nie wychodzi z dochodzeniem wierzytelności?

Dlatego zapraszam Cię do zgłaszania propozycji zagadnień. Przez dwa tygodnie będę zbierał propozycje tematów do omówienia. Możesz pisać zarówno w komentarzach jak i przy wykorzystaniu formularza kontaktowego. Możesz także wysłać mi email z opisem Twojej sprawy.

Najczęściej poruszane kwestie czy te najciekawsze omówię na blogu. Obiecuję.

Może w ten sposób rozpocznie się nowa era prawniczego blogowania?

[contact_form]

Jakiś czas temu pisałem o biurach informacji gospodarczej i możliwości wpisania tam dłużnika. Ja to stosuję i bilans mam generalnie dodatni.

Ale niedawno w jednym w komentarzy zadano mi pytanie, czy do takiego BIGu można wpisać również małżonkę (tudzież męża) dłużnika, przeciwko której nadano klauzulę wykonalności na podstawie art. 787 kpc czy 787 (1) kpc.

Sprawa nie jest jednoznaczna.

Otóż do rejestru prowadzonego przez biuro można wpisać dłużnika, którym jest osoba fizyczna (w tym wpisie tylko one mnie interesują), w tym przedsiębiorca, „zobowiązana względem wierzyciela w związku z wykonywaną działalnością gospodarczą lub stosunkiem prawnym” lub osoba fizyczna „wykonująca działalność gospodarczą zobowiązaną względem wierzyciela w związku z wykonywaną działalnością gospodarczą”.

A problem polega na tym, czy żona (mąż) dłużnika, przeciwko której (któremu) nadano klauzulę wykonalności jest dłużnikiem w rozumieniu ustawy regulującej działanie biur informacji gospodarczej.

W części orzeczeń (na tle kpc i spraw egzekucyjnych) Sąd Najwyższy uznaje, że małżonek staje się dłużnikiem, w części zaś, że ma on jedynie status dłużnika egzekwowalnego, ale nie materialnego (tzn. nie jest to jego dług).

Czy zatem można wpisywać żonę lub męża do BIG? W praktyce to zależy od samego biura.

Wg jednego wystarczającą podstawą do wpisania żony do jest klauzulę wykonalności uzyskana na małżonka dłużnika. W innym zaś nie. Musisz to ustalić we własnym zakresie.

Teoretycznie zaś mam wątpliwości, czy „zobowiązany względem wierzyciela” nie powinien być tylko dłużnik wymieniony w treści tytułu wykonawczego.

Ale spróbować można. Jeżeli biuro wpisze małżonkę, to Ty problemu z tym raczej mieć nie będziesz.