Strona główna - Dochodzenie wierzytelności

Karol Sienkiewicz 9 marca 2016 in Nowinki 5 komentarzy

Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 9 marca 2016 r., K 47/15

Obyś żył w ciekawych czasach. Oczywiście znam to chińskie przysłowie (wg niektórych to raczej zła wróżba). Ale nie sądziłem, że dla prawnika czasy będą aż tak ciekawe. I że będę oglądał w Internecie publikację wyroków TK, a tu proszę… Poniżej publikuję wyciąg z wyroku TK z dnia 9 marca 2016 r., wydanego w sprawie rozpoznanej pod sygnaturą akt K 47/15. Cały wyrok dostępny jest tutaj, ja usunąłem treść skarg.

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Warszawa, dnia 9 marca 2016 r.
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Andrzej Rzepliński – przewodniczący
Stanisław Biernat – sprawozdawca
Mirosław Granat
Leon Kieres
Julia Przyłębska
Piotr Pszczółkowski
Małgorzata Pyziak-Szafnicka
Stanisław Rymar
Piotr Tuleja
Sławomira Wronkowska-Jaśkiewicz
Andrzej Wróbel
Marek Zubik,
protokolant: Grażyna Szałygo,
po rozpoznaniu, z udziałem wnioskodawców, na rozprawie w dniu 8 marca 2016 r., połączonych wniosków:
1) Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego o zbadanie zgodności (…)
2) grupy posłów z 29 grudnia 2015 r. o zbadanie zgodności (…)
3) grupy posłów z 31 grudnia 2015 r. o zbadanie zgodności (…)
4) Rzecznika Praw Obywatelskich o zbadanie zgodności (…)
5) Krajowej Rady Sądownictwa o zbadanie zgodności (…)
o r z e k a:
I
1. Ustawa z dnia 22 grudnia 2015 r. o zmianie ustawy o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 2217):
a) jest niezgodna z art. 7, art. 112 oraz art. 119 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, a także z zasadą poprawnej legislacji wynikającą z art. 2 Konstytucji,
b) jest zgodna z art. 186 ust. 1 Konstytucji,
c) nie jest niezgodna z art. 123 ust. 1 Konstytucji.
2. Art. 1 pkt 6 ustawy z 22 grudnia 2015 r. powołanej w punkcie 1, uchylający art. 31 pkt 3 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. z 2016 r. poz. 293), jest niezgodny z art. 173 w związku z art. 10 ust. 1 Konstytucji.
3. Art. 1 pkt 15 ustawy z 22 grudnia 2015 r. powołanej w punkcie 1, uchylający rozdział 10 ustawy z 25 czerwca 2015 r. powołanej w punkcie 2, jest niezgodny z art. 118 ust. 1 oraz art. 119 ust. 2 Konstytucji, a także z art. 197 Konstytucji.
4. Art. 1 pkt 16 ustawy z 22 grudnia 2015 r. powołanej w punkcie 1 w zakresie, w jakim uchyla art. 19 ust. 1 ustawy z 25 czerwca 2015 r. powołanej w punkcie 2:
a) jest niezgodny z art. 112 i art. 173 w związku z art. 10 Konstytucji,
b) nie jest niezgodny z art. 197 Konstytucji.
5. Art. 1 pkt 16 ustawy z 22 grudnia 2015 r. powołanej w punkcie 1 w zakresie, w jakim uchyla art. 28 ust. 2 ustawy z 25 czerwca 2015 r. powołanej w punkcie 2, jest niezgodny z art. 173 w związku z art. 10 ust. 1 oraz z art. 195 ust. 1 Konstytucji.
6. Art. 1 pkt 2 ustawy z 22 grudnia 2015 r. powołanej w punkcie 1 i zmieniony art. 8 pkt 4 ustawy z 25 czerwca 2015 r. powołanej w punkcie 2 są niezgodne z art. 118 ust. 1 i art. 119 ust. 2 Konstytucji, a także z art. 173 w związku z art. 10 ust. 1 oraz z art. 195 ust. 1 Konstytucji.
7. Art. 1 pkt 3 ustawy z 22 grudnia 2015 r. powołanej w punkcie 1 i zmieniony art. 10 ust. 1 ustawy z 25 czerwca 2015 r. powołanej w punkcie 2 są niezgodne z art. 2 i art. 173 w związku z preambułą Konstytucji oraz art. 10 Konstytucji przez to, że uniemożliwiając organowi konstytucyjnemu, którym jest Trybunał Konstytucyjny, rzetelne i sprawne działanie oraz ingerując w jego niezależność i odrębność od pozostałych władz, naruszają zasady państwa prawnego.
8. Art. 1 pkt 5 ustawy z 22 grudnia 2015 r. powołanej w punkcie 1 i dodany art. 28a ustawy z 25 czerwca 2015 r. powołanej w punkcie 2 są niezgodne z art. 118 ust. 1 i art. 119 ust. 2 Konstytucji, a także z art. 173 w związku z art. 10 ust. 1 oraz z art. 195 ust. 1 Konstytucji.
9. Art. 1 pkt 7 ustawy z 22 grudnia 2015 r. powołanej w punkcie 1 i dodany art. 31a ustawy z 25 czerwca 2015 r. powołanej w punkcie 2:
a) są niezgodne z art. 118 ust. 1 i art. 119 ust. 2 Konstytucji, a także z zasadą określoności prawa wynikającą z art. 2 Konstytucji, z art. 78, art. 173 w związku z art. 10 ust. 1 i art. 195 ust. 1 Konstytucji,
b) nie są niezgodne z art. 180 ust. 1 i 2 Konstytucji.
10. Art. 1 pkt 8 ustawy z 22 grudnia 2015 r. powołanej w punkcie 1 w zakresie, w jakim zmienia art. 36 ust. 1 pkt 4 ustawy z 25 czerwca 2015 r. powołanej w punkcie 2, i zmieniony art. 36 ust. 1 pkt 4 ustawy z 25 czerwca 2015 r. powołanej w punkcie 2:
a) są niezgodne z art. 118 ust. 1 i art. 119 ust. 2 Konstytucji, a także z zasadą określoności prawa wynikającą z art. 2 Konstytucji, z art. 78, art. 173 w związku z art. 10 ust. 1 i art. 195 ust. 1 Konstytucji,
b) nie są niezgodne z art. 180 ust. 1 i 2 Konstytucji.
11. Art. 1 pkt 8 ustawy z 22 grudnia 2015 r. powołanej w punkcie 1 w zakresie, w jakim zmienia art. 36 ust. 2 ustawy z 25 czerwca 2015 r. powołanej w punkcie 2, i zmieniony art. 36 ust. 2 ustawy z 25 czerwca 2015 r. powołanej w punkcie 2 są niezgodne z art. 118 ust. 1 i art. 119 ust. 2 Konstytucji, a także z art. 173 w związku z art. 10 ust. 1 oraz z art. 195 ust. 1 Konstytucji.
12. Art. 1 pkt 9 ustawy z 22 grudnia 2015 r. powołanej w punkcie 1 w zakresie, w jakim zmienia art. 44 ust. 1 i 3 ustawy z 25 czerwca 2015 r. powołanej w punkcie 2, i zmieniony art. 44 ust. 1 i 3 ustawy z 25 czerwca 2015 r. powołanej w punkcie 2 są niezgodne z art. 2 i art. 173 w związku z preambułą Konstytucji oraz art. 10 i art. 45 ust. 1 Konstytucji przez to, że uniemożliwiając organowi konstytucyjnemu, którym jest Trybunał Konstytucyjny, rzetelne i sprawne działanie oraz ingerując w jego niezależność i odrębność od pozostałych władz, naruszają zasady państwa prawnego.
13. Art. 1 pkt 10 ustawy z 22 grudnia 2015 r. powołanej w punkcie 1 i dodany art. 80 ust. 2 ustawy z 25 czerwca 2015 r. powołanej w punkcie 2 są niezgodne z art. 2 i art. 173 w związku z preambułą Konstytucji oraz art. 10 i art. 45 ust. 1 Konstytucji przez to, że uniemożliwiając organowi konstytucyjnemu, którym jest Trybunał Konstytucyjny, rzetelne i sprawne działanie oraz ingerując w jego niezależność i odrębność od pozostałych władz, naruszają zasady państwa prawnego.
14. Art. 1 pkt 12 lit. a ustawy z 22 grudnia 2015 r. powołanej w punkcie 1 i zmieniony art. 87 ust. 2 ustawy z 25 czerwca 2015 r. powołanej w punkcie 2 są niezgodne z art. 2 i art. 173 w związku z preambułą Konstytucji oraz art. 10 i art. 45 ust. 1 Konstytucji przez to, że uniemożliwiając organowi konstytucyjnemu, którym jest Trybunał Konstytucyjny, rzetelne i sprawne działanie oraz ingerując w jego niezależność i odrębność od pozostałych władz, naruszają zasady państwa prawnego.
15. Art. 1 pkt 14 ustawy z 22 grudnia 2015 r. powołanej w punkcie 1 i zmieniony art. 99 ust. 1 ustawy z 25 czerwca 2015 r. powołanej w punkcie 2 są niezgodne z art. 190 ust. 5 Konstytucji.
16. Art. 2 ustawy z 22 grudnia 2015 r. powołanej w punkcie 1 jest niezgodny z:
a) art. 2 i art. 173 w związku z preambułą Konstytucji oraz art. 10 i art. 45 ust. 1 Konstytucji przez to, że uniemożliwiając organowi konstytucyjnemu, którym jest Trybunał Konstytucyjny, rzetelne i sprawne działanie oraz ingerując w jego niezależność i odrębność od pozostałych władz, narusza zasady państwa prawnego,
b) art. 2 Konstytucji przez to, że przewiduje stosowanie przepisów ustawy z 22 grudnia 2015 r. powołanej w punkcie 1 do spraw, w których postępowanie przed Trybunałem wszczęto przed dniem wejścia jej w życie.
17. Art. 3 ustawy z 22 grudnia 2015 r. powołanej w punkcie 1 jest zgodny z zasadą ochrony praw nabytych oraz zasadą ochrony interesów w toku wynikającymi z art. 2 Konstytucji.
18. Art. 5 ustawy z 22 grudnia 2015 r. powołanej w punkcie 1:
a) jest niezgodny z art. 2 i art. 188 pkt 1 Konstytucji,
b) nie jest niezgodny z art. 8 ust. 1 Konstytucji.
II
Art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. z 2016 r. poz. 293), w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 9 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o zmianie ustawy o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 2217), traci moc obowiązującą z upływem 9 (dziewięciu) miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku.
Ponadto p o s t a n a w i a:
na podstawie art. 104 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. z 2016 r. poz. 293) umorzyć postępowanie w pozostałym zakresie.
Andrzej Rzepliński
Stanisław Biernat
Mirosław Granat
Leon Kieres
Julia Przyłębska (zdanie odrębne)
Piotr Pszczółkowski (votum separatum)
Małgorzata Pyziak-Szafnicka
Stanisław Rymar
Piotr Tuleja
Sławomira Wronkowska-Jaśkiewicz
Andrzej Wróbel
Marek Zubik

Karol Sienkiewicz 1 marca 2016 in Nowelizacja kpc, Nowinki, Postępowanie polubowne, Sprawy w sądzie 19 komentarzy

Opłata od wniosku o zawezwanie do próby ugodowej

Uwaga – niedługo wpis ten stanie się nieaktualny. Opłata od wniosku o zawezwanie rośnie i będzie obliczana zupełnie inaczej. Szczegóły tutaj.

Wniosek o zawezwanie do próby ugodowej. Będzie drożej

Ostatnio coraz częściej i głośniej mówi się o mediacji. Mnie szczególnie interesuje sprawa mediacji w postępowaniach gospodarczych. Promowanie negocjacji zamiast sporów sądowych ma na celu podniesienie kultury rozwiązywania konfliktów w Polsce. Nadal jednak niewielki jest odsetek spraw kończących się polubownie – w porównaniu choćby z większością tzw. państw zachodnich. Aby zmienić ten stan rzeczy ustawodawca stara się wprowadzać kolejne nowelizacje.

Najprostszym sposobem na zawarcie ugody przed sądem jest przygotowanie wniosku o zawezwanie do próby ugodowej. Ma on też tę zaletę, że przerywa bieg przedawnienia. O korzyściach związanych z postępowaniem polubownym zresztą już Ci kiedyś pisałem. Podkreślałem m.in., że koszty związane ze skierowaniem do sądu wniosku o zawezwanie do próby ugodowej są niewielkie. Od 1 stycznia 2016 r. to się jednak trochę zmieniło, niestety na niekorzyść wierzycieli.

Na początku wpisu wspomniałem o nowelizacji – chodzi tu przede wszystkim o Ustawę z dnia 10 września 2015 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze wspieraniem polubownych metod rozwiązywania sporów. Jak sama nazwa wskazuje, większość zmian zmierza do ułatwienia stronom zawierania ugód. Są jednak wyjątki. Nowelizacja zmienia wysokość opłat sądowych od wniosków o zawezwanie do próby ugodowej. Dla postępowań, których wartość przedmiotu sporu wynosi 10.000 zł lub mniej – ta opłata nadal będzie wynosiła symboliczne 40 zł.

Jednak w przypadku postępowań pojednawczych, w sporach dotyczących kwot przekraczających 10.000 złotych – stała opłata sądowa wzrosła kilkukrotnie i wynosi obecnie 300 zł. Warto pamiętać, żeby nie popełnić błędu formalnego.

Z pewnością składanie wniosków o zawezwanie w tego typu sprawach będzie dla wierzycieli już znacznie mniej atrakcyjne. Przy wartości przedmiotu sporu ok. 10.000 zł, opłaty związane ze złożeniem pozwu będą tylko niewiele wyższe, a dochodzi np. zabezpieczenie. Czy zatem zawezwania do próby ugodowej umrą śmiercią naturalną? Nie sądzę, ale jego atrakcyjność może nieco zmaleć.

Dlatego w następnych wpisach postaram skupić się skupić raczej na pozwie (mimo promowania mediacji). W większości przypadków dobrze napisany pozew to ponad połowa sukcesu. Zaś w sprawach kończących się nakazem zapłaty w postępowaniu nakazowy to w zasadzie 100%.

Karol Sienkiewicz 19 lutego 2016 in Bez kategorii, Nowinki 3 komentarze

Czy nastąpi nacjonalizacja spółek kapitałowych?

Dzisiejszy wpis kieruję głównie do koleżanek i kolegów prawników (oraz do prezesów spółek). W nawale pracy trudno jest nam czasami czytać wchodzące w życie przepisy, a co dopiero mówić o projektach. Okazuje się jednak, że niektóre projekty są tak ważne, że mogą nagle wywrócić do góry nogami funkcjonowanie naszych klientów – spółek kapitałowych.

A chodzi mi o nacjonalizację spółek. Tak, tak, nie inaczej tylko nacjonalizację, do której może dojść w związku z planowanym pierwokupem akcji i udziałów przez Skarb Państwa. W związku z tym, że ten temat odbiega od tematyki tego bloga, skorzystałem z uprzejmości Karoliny Rokickiej i na jej blogu umieściłem wpis. Warto przeczytać, bo jeszcze jest czas na odpowiednią reakcję.

Poniżej dokument akcji spółki akcyjnej, która działała w branży rolniczej 🙂

allegro_3

Karol Sienkiewicz 16 lutego 2016 in Nowinki, Sprawy w sądzie, Windykacja międzynarodowa 4 komentarze

System e-curia. Postępowanie elektroniczne.

Pisałem kilkanaście miesięcy temu o działających w ramach sądów danej apelacji portalach, które umożliwiają pełnomocnikom wgląd do spraw, w których biorą udział. Nie ukrywam, że rozwiązanie to uważam za bardzo pożyteczne. Jednak ostatnio w związku z prowadzeniem sprawy jednego z klientów, założyłem konto w portalu, który daje jeszcze większe możliwości.

Mowa o systemie e-curia, który działa przy Trybunale Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Jest to zdecydowanie najwygodniejszy sposób komunikacji z tym sądem. Pozostałe możliwości to faks bądź też tradycyjna poczta. Pracownicy Trybunału zachęcają jednak bardzo do korzystania z systemu e-curia.

E-curia oferuje możliwość wglądu do spraw prowadzonych przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Sądem oraz Sądem do Spraw Służby Publicznej. Obejmuje więc aż 3 instytucje. Co więcej, wystarczy założenie tylko jednego konta dla pełnomocnika, aby działać przed tymi trzema sądami.

Samo założenie konta nie jest skomplikowane, konieczne jest jednak wysłanie listu (tradycyjną pocztą) do Luksemburga, zawierającego dokumenty potwierdzające, że rzeczywiście jesteśmy tym, za kogo się podajemy (np. ksero legitymacji radcy prawnego). Po kilku dniach otrzymujemy informację o aktywacji konta.

Samo konto umożliwia oczywiście (podobnie jak w polskim odpowiedniku) możliwość odbierania pism z sądu. Jest jednak znacząca różnica – odebranie pisma w systemie e-curia jest równoznaczne z jego skutecznym doręczeniem. Co więcej, decydując się na te sposób komunikacji z sądem, nie będziemy otrzymywać pism w wersji papierowej- e-curia staje się tym samym jedynym sposobem, w jaki doręczane są pisma.

Ale to nie wszystko – wielką zaletą e-curii jest to, że za jej pomocą można także skutecznie wnosić pisma do sądu – i nie trzeba ich później wysyłać pocztą. Tym samym unikamy zbędnego drukowania załączników i wysyłania ich tradycyjnie. Wystarczy przesłać plik z treścią sporządzonego przez nas pisma za pośrednictwem systemu informatycznego sądu i już – uznaje się, że pismo zostało skutecznie złożone. To bardzo duże ułatwienie.

Dlaczego o tymi piszę? Bo przecież jeszcze w tym roku wejdzie w życie nowelizacja kpc, która wprowadzi podobne rozwiązania do naszej procedury cywilnej. Każde postępowanie będzie mogło być elektroniczne, nie tylko EPU czy S24. Mam tylko nadzieje, że to system e-curia wyznaczy drogę autorom rozwiązań, które będą u nas wdrażane

ecuria

Karol Sienkiewicz 2 lutego 2016 in Nowelizacja kpc, Sprawy w sądzie, Tytuł Wykonawczy 53 komentarze

Zmiana wysokości odsetek ustawowych w 2016 r.

Od 1 stycznia 2016 r. dużo się pozmieniało w zakresie naliczania odsetek za opóźnienie.

Dochodzisz w pozwie odsetek ustawowych. Czyli właściwie jakich?

Dotąd odsetki ustawowe (w tym te za opóźnienie) miały jedną wartość, ustalaną przez radę ministrów w drodze rozporządzenia. Sytuacja niestety nieco się skomplikowała. Aktualna wysokość odsetek ustawowych za opóźnienie, a więc takich, które należą się wierzycielowi jeśli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia na jego rzecz, wynosi sumę stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 5,5 punktów procentowych. Obecnie jest to 7%.

Inaczej sytuacja wygląda gdy mamy do czynienia z odsetkami za opóźnienie na podstawie ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych. Do jej ustalenia również stosuje się stopę referencyjną Narodowego Banku Polskiego, do której dodaje się osiem punktów procentowych. Wysokość odsetek ogłasza minister właściwy do spraw gospodarki w Dzienniku Urzędowym Rzeczpospolitej Polskiej „Monitor Polski”. Obecnie wynoszą one 9,5%.

Kiedy należne będą właśnie takie odsetki? Gdy będziemy mieli do czynienia z transakcją handlową, tj. z umową, której przedmiotem jest odpłatna dostawa towaru lub odpłatne świadczenie usługi, jeżeli strony (co do zasady będą to przedsiębiorcy), zawierają ją w związku z wykonywaną działalnością gospodarczą.

W wydawanych przez sądy wyrokach bądź też nakazach zapłaty powinna się znaleźć ewentualna informacja, czy mamy do czynienia ze zwykłymi odsetkami za opóźnienie, czy z odsetkami za opóźnienie z ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych.

Podsumowując, kwestie związane z dochodzeniem odsetek nieco się skomplikują. Konieczne będzie rozróżnianie jakich odsetek domaga się wierzyciel. Można mieć jeszcze nadzieję, że pozytywny skutek wywrze zmiana ustawy o terminie zapłaty w transakcjach handlowych. Jej celem ma być zmniejszenie problemu zatorów płatniczych. Jak dotąd niestety ustawa nie przebiła się do świadomości przedsiębiorców. Oby w końcu to się zmieniło.

Prev 1 … 36 37 38 39 40 … 118 Next Strona 38 z 118